Το τραγούδι του δρόμου

Ξυπνάτε! Εξέγερση
Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι
Κάτω η κυβέρνηση των κουστουμοφόρων
Δρόμος προς την κανονικότητα κλειστός λόγω εξέγερσης
Πίσω στα ίδια; – Ούτε με σφαίρες
Γονείς, υποκλιθείτε στο μεγαλείο των παιδιών σας
Η κανονικότητα γεννάει τέρατα
Ο καναπές σου, η συνενοχή σου
Υγεία, καύλα κι επανάσταση
Η δημοκρατία σας βρωμάει δακρυγόνο
Κλείσε την TV και άνοιξε τα μάτια
Η αστυνομία σας μιλάει από τα δελτία των 8
Δεν ήταν κακιά στιγμή, ήταν το κράτος
Κούγια ρουφιάνε εξοστρακίσου
Φτου ξελεφτερία
Πλιάτσικο στις κλεμμένες μας ζωές
Όχι άλλο Πλιάτσικα
Τα οδοφράγματα κλείνουν δρόμους αλλά ανοίγουν περάσματα
Ελευθερία σε όλους μας
Τα ξωτικά κουράστηκαν και κάψανε το δέντρο
Αφήσατε τα δάση να καούν για πλάκα και τώρα φυλάτε το δέντρο του μαλάκα
Έχουμε εξέγερση, τα Χριστούγεννα αναβάλλονται
Βάρκιζα τέλος
Fuck May ’68 – Fight now
Εμείς θα πούμε την τελευταία λέξη, αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη
Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη
Η εξέγερση ή θα είναι γιορτή ή τίποτα
Έξω οι μπάτσοι από τη Γη
Πειθαρχία τέλος, ζωή μαγική
Πόλη που καίγεται, λουλούδι που ανθίζει
Δεν είμαστε από αυτό τον κόσμο – Αντίο φίλε…

( συρραφή από συνθήματα της εξέγερσης του Δεκέμβρη ’08 )

Βίντεο: Ελεύθεροι Λυρικοί, Ιστορία ερχόμαστε! - ένα μπαλέτο δρόμου

Από την πορεία κατάληψης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων.

Η κατάληψη της Λυρικής Σκηνής (28/1/2009 - 7/2/2009) αποτέλεσε κρίκο στις αλυσιδωτές καταλήψεις δημοσίων κτηρίων που ξεκίνησαν στην εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 και συνέχισαν έως σχεδόν και τον Μάρτιο του 2009 σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο θέτοντας στο προσκήνιο την αυτοοργάνωση και την αυτοδιαχείριση.

Περισσότερα για την Κατάληψη Λυρικής θα βρείτε στο μπλογκ της κατάληψης που διασώζεται μέχρι σήμερα: http://apeleftheromenilyriki.blogspot.gr

Video originally by aleximc1

(Το πρώτο κείμενο της Κατάληψης)

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Η εξέγερση του Δεκέμβρη δικαιώνοντας όλους τους προηγούμενους κοινωνικούς αγώνες έδωσε το έναυσμα για γενικευμένη αντίσταση σε όλα αυτά που μας προσβάλλουν και μας υποδουλώνουν. Πυροδότησε τον αγώνα για τη ζωή, που κάθε μέρα απαξιώνεται. Σε πείσμα όλων όσων βλέπουν την εξέγερση σαν πυροτέχνημα και τη θάβουν τελειώνοντας τον επικήδειο με το «η ζωή συνεχίζεται» απαντάμε ότι ο αγώνας συνεχίζεται και θέτει τη ζωή μας σε μια νέα βάση. Όλα έχουν μείνει μετέωρα, όπως και ο θυμός μας. Η αγωνία μας δεν έχει κοπάσει γι’ αυτό είμαστε ακόμα εδώ.. Εξέγερση στους δρόμους, στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα εργατικά κέντρα, τους δήμους και τα πάρκα. Εξέγερση και στην τέχνη.

Ε.ξεγερμένη Λ.αϊκή Σ.κηνή

Κόντρα σε μια τέχνη- θέαμα που καταναλώνεται από παθητικούς θεατές. Κόντρα σε μια αισθητική που αποκλείει την διαφορετικότητα. Κόντρα στον πολιτισμό που καταστρέφει πάρκα και δημόσιους χώρους στο όνομα του κέρδους. Ενώνουμε τις φωνές μας με όσους αγωνίζονται. Είμαστε αλληλέγγυοι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και στους συλληφθέντες της εξέγερσης.

Μια πρωτοβουλία ανθρώπων των τεχνών (θεωρώντας τέχνη τη ζωή του καθενός) οικειοποιείται ένα χώρο για την Τέχνη της ζωής του καθενός θέτοντας το ζήτημα της αναδημιουργίας της κουλτούρας σε μια νέα βάση. Επιδιώκουμε μια τέχνη αδιαμεσολάβητη, ανοιχτή σε όλους, που ο καθένας μπορεί να είναι φορέας της.

Απαντάμε στην κρατική καταστολή, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την απόπειρα τρομοκρατίας και παραπληροφόρησης από τα ΜΜΕ με τον αγώνα μας και τον πολιτισμό.

Απελευθερώνουμε την Εθνική Λυρική Σκηνή, γιατί εξ’ ορισμού μας ανήκει. Έχουμε την ανάγκη να πούμε τα πράγματα από την αρχή και να ξαναβρούμε το ρόλο της τέχνης. Μέσα από διαδικασίες αυτοργάνωσης προτείνουμε ελεύθερες δημιουργικές δράσεις από όλους και για όλους όσους θεωρούν τον πολιτισμό προϊόν συλλογικής δημιουργίας.

Για να ξανακερδίσουμε τον πολιτισμό που μας στερείται.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΣΤΙΣ 9 μ.μ.

ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ

ΤΕΧΝΗ ΜΑΣ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ

(ελεύθεροι λυρικοί)

Βίντεο: Τα Κάλαντα της εξέγερσης και ο Μικρός μπουκαλιστής.

Ίσως η μοναδική ηχογράφηση από τα κάλαντα που γράφτηκαν στην Κατάληψη της ΑΣΟΕΕ και τραγουδήθηκαν για πρώτη φορά την παραμονή των Χριστουγέννων, κατά τη διάρκεια της προσυγκέντρωσης για την πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της εξέγερσης του 2008 μέσα από την Ερμού, πλατεία Συντάγματος, Μητροπόλεως.

Τα κάλαντα της εξέγερσης του 2008 Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού. Έι! Δακρυγόνα και φωτιές μέσ' τη γειτονιά ήρθε η εξέγερση βοηθάτε ρε παιδιά. Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό, μήνυμα θα φέρει από τον λαό. Μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά. Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό. Έι! Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου. Ντου! Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες είν΄ πολλές τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές. Τρέχουν τα παιδιά, σε κάθε γειτονιά, φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά. Δακρυγόνα και φωτιές στο εξωτερικό κόσμος πολύς στους δρόμους, κάτι τρέχει εδώ. Έι! Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή ας δώσουμε στη γη μας ακόμα μια στροφή.

Ο Μικρός Μπουκαλιστής Μού'παν έλα να πάμε να δείς φωτιές ανάψανε επί της Βουλής Το δέντρο κάηκε και αυτό είναι σωστό Ας πούμε όλοι μας γαμώ το Χριστό Ρα παμ παμ παμ Δεν έχει ρεβεγιόν, δεν έχει χαρτιά Μόνο φωτιά Καίγονται μπάτσοι, πολλά μαγαζιά Στο δρόμο υπάρχουνε πετρίδια πολλά Κι εγώ γυρίζω μέσα στα χημικά Φοράω κουκούλα, μάσκα, super γυαλιά Ρα παμ παμ παμ Να μην ξεχάσω να βάλω φωτιά Στα αφεντικά

Πρεβεδουρογκαγκάν

Ξάπλα ανάμεσα στα βιβλία

– χτες παρέλαβα κι’ από Πρεβέ

τα Χαρτάκια του και την Ιστορία των νεφών

με συγκινητικές αφιερώσεις αμφότερα –

νοιώθω κάπως

κάπως πώς δηλαδή

κάπως ωσάν τον Μπλαιζ

στον Υπερσιβηρικό

στο κουπέ με τα 34 κιβώτια με κοσμήματα του Πφόρτσχαϊμ

και πρόστυχα γερμανικά προϊόντα "Made In Germany"

παίζοντας με το νικελωμένο μου μπράουνινγκ

κ.τ.λ. κ.τ.λ.

– Ε, Φέντια, μου κάνει η Μαριγώ

πες μου… είμαστε πολύ μακριά από τα Εξάρχεια;

Η Μαριγώ και ο Φέντια, στον R/S της Σαλονίκης.
Γενάρης 2018.

Στην αριστερή μου τσέπα, προφανώς τα Χαρτάκια, δεν πιστεύω να είναι το Κλέφτικο, διότι το τελευταίο έχει μαύρο εξώφυλλο, όχι μπλε. Ούτε φυσικά η εκπληκτική Οδός Ρόδων, διότι μάλλον δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη ή δεν την είχα λάβει ακόμη εν πάση περιπτώσει. Το κούφιο, το μπράουνινγκ παναπεί, το έχω στη δεξιά μου τσέπα, προφανώς

ΧΑΡΤΑΚΙΑ

(τυχαία σταχυολόγηση)

[κάποιος με διαβάζει κι εμένα

κάποιος που κρεμιέται / απ’ τις χειρολαβές]

*

θα συνεχίσουμε / γιατί αυτή είναι η δουλειά μας:

να συνεχίζουμε

*

υπό άλλες συνθήκες / το στήθος σου /θα διδασκόταν στα σχολεία

*

το θηλυκό νιαούρισμα που απόψε σε τρελαίνει

*

πάντοτε οι σταθμοί αναχωρούν

(αρκετά κράτησε το αστείο αυτό με τα τρένα)

*

όποιον και να ρωτήσω / μου απαντά πως άσκοπα ρωτάω

*

αν όντως ενδιαφέρεσαι / να μάθεις πώς περνάμε

θα σου πρότεινα

να ξανάβλεπες τον Ελαφοκυνηγό

*

ανήκουμε στο είδος αυτό των παγόβουνων / που λιώνουν σκοπίμως

Φωτό: ο Μπασιάκ αυτοπροσώπως διαβάζει Πρεβεδουράκη, τα άρτι εκδοθέντα "Χαρτάκια" του

(άρτι: 2016, εκδόσεις Πανοπτικόν)

Κι’ άλλο ένα, τελευταίο "χαρτάκι":

εκτός απ’ τον πλάτανο / δεν εμπιστεύομαι

κανέναν χρονομέτρη.

ΑΛΑΣΚΑ

Χρόνια πολλά στις Βαρβάρες!

Βαρβάρα, Μπάρμπαρα για την ακρίβεια, λέγαν την ηρωΐδα αυτής της αισθηματικής ιστορίας, με ποιήματα και εικόνες παρακαλώ. Κυκλοφόρησε δοκιμαστικά το ’90 σε καμμιά εικοσαριά αντίτυπα...

Αργότερα αναδημοσιεύτηκε βελτιωμένη στην εφημερίδα Νέα Προοπτική. Μια ακόμα πιο βελτιωμένη μορφή χάθηκε.

Η «Αλάσκα» είναι βεβαίως μια διασκευή του Χρυσοθήρα του Τσάπλιν. Βάνω και κάποια στοιχεία από το Μαχαγκόνυ του Μπρεχτ. Και μεταφέρω την δράση στα 90s, στην εποχή του ΚΛΙΚ κι’ όλων αυτών των αηδιών. Η αναζήτηση χρυσού βεβαίως είναι αλληγορική, το χρυσάφι της ποίησης παναπεί, την αλήθεια της ζωής γυρεύει ο «ανθρωπάκος» μας...

κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση

(* Το αντίτυπο που σκάναρα και παρουσιάζω το δανείστηκα – διότι εγώ δεν το έχω – από ’να φιλαράκι, τον Νίκο Πανουτσόπουλο, εξ Αμαλιάδος, σπουδαίο πότη, τραγουδιστή φάλτσο και βεβαίως Φυσικό, συγγραφέα ενός εξαιρετικού, απολαυστικότατου λεξικού φυσικών όρων, πιότερες από 2.500 σελίδες Α4, που εύχομαι να κυκλοφορήσει σύντομα – αν βεβαίως βρεθεί κάνας τρελλός εκδότης... αναμένομεν!)

Το "Mahagonny by night", η μεγάλη επιτυχία της Βαρβαρούλας μας, σε νεότερη μορφή:

ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Η ζωή

τόσο δα μικρή

Η νύχτα

πόσο μεγάλη

Το ξημέρωμα αργεί

Στην πόλη

η νύχτα

λαμπερή

σα γιορτή

απαστράπτουσα

εκτυφλωτική

φωτορυθμική

η νύχτα στην πόλη

κατάφωτη

néon

ουρανοί διαφημίσεων

ένα

ζευγαράκι

παντού φώτα

ερωτευμένοι

πάνε

πού πάνε

ξέρουν

δεν ξέρουν

στα φώτα

γυρνάνε

φώτα ολόγυρα

γυρεύουν

λίγο σκοτάδι

μία

γωνιά σκοτεινή

εις μάτην

σκοτάδι

πουθενά

σ’ αυτήν την πόλη του φωτός

μία γωνιά σκοτεινή

πουθενά

για δυο ερωτευμένους

λίγο σκοτάδι

λίγο σκοτάδι

λίγο σκοτάδι!

ΖΗΤΩ Η ΖΩΗ, ΚΙ’ ΟΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ! *

(*) Που λέει κι’ ο φίλος μας ο μπάρμπα Γιάννης ο Σκαρίμπας.

Ό,τι αξίζει εις την αιώνιον ζωήν που μας εδόθη για να ζήσουμε έως ότου τα τινάξουμε τα πέταλα:

1) οι τρίχες

2) ο χορός ο λεγόμενος σουΐνγκ σ’ όλαις του ταις παραλλαγαίς

3) οι ρέγγες με γιαουρτάκι κι’ άλλες τέτοιες ούτως ειπείν νηστίσιμες μάσες.

Η εικόνα: λεπτομέρεια από το πρόγραμμα μιας εκδρομής των υπαρξιστών της θρυλικής Παράγκας, το οποίο περιποιήθηκε ο Πητ ο Κουτρουμπούσης...

(Από τα αρχεία του Σίμου, τα οποία επιμελείται με ιδιαίτερο μεράκι ο Νταλούκας αλλ’ αργά πολύ λάου-λάου ρε παιδάκι μου να πούμε... Αποκάτω θα ξηγηθώ και διάφορα λινκ σχετικά...)

Μούζικα: Η Chloe του Ντιουκ Έλλινγκτον,
το κομμάτι που άρεζε πολύ στον Μπορίς Βιάν - και σε εμάς βεβαίως, - ο οποίος Μπορίς είχε πει και το εξής, που προφανώς αυτό είχαμε κατά νου όταν γράφαμε τα ανωτέρω: Ό,τι αξίζει στη ζωή είναι η τζαζ, ο Ντιουκ Έλλινγκτον, και οι κάθε λογής πεταχτούλες, μοδιστρούλες κλπ. για να χορεύουμε μαζί τους τα βράδυα... (αχ! δεν θυμάμαι πώς ακριβώς το είπε...)

Μερικοί σύνδεσμοι:

Το αρχείο του Σίμου:

εδώ, μάγκες μου

Μορ ινφορμέσιον:

εδώ, ici

Εναντίον!

[ Απ’ αφορμή το θόρυβο γύρω από τον θάνατο του Μηνά Χατζησάββα, και μιας κι’ όλοι παίρνουν θέση εδώ μέσα, επιτρέψτε μου να πω κι’ εγώ: ]

Είμαι εναντίον του γάμου των ομοφυλόφιλων

Είμαι γενικώς εναντίον του γάμου και της πυρηνικής οικογένειας

Είμαι εναντίον της ατομικής ιδιοκτησίας και της κληρονομιάς

Είμαι εναντίον των τάξεων και των παπαδαριών (παντός τύπου)

Τα παιδιά, λεν οι Αφρικάνοι, για να μεγαλώσουν χρειάζεται ένα ολόκληρο χωριό –

τα δικά μου παιδιά τουλάχιστον δεν θα ήθελα να έχουν μόνο εμένα πατέρα

Είμαι υπέρ της ελευθερίας

Είμαι υπέρ της ελεύθερης συμβίωσης των ανθρώπων – σε επίπεδο ζεύγους είτε κοινότητος

Είμαι εναντίον κάθε περιορισμού αυτής της ελευθερίας

Οι δε νεκροί πρέπει να καίγονται, θάβονται, τρώγονται από όρνια ή ό,τι άλλο νομίζουν (θέλανε εν ζωή)

Επίσης:

Είμαι υπέρ του πένθους, λυπητερού είτε εύθυμου αναλόγως – αλλά πού να καταλάβετε τί εννοώ μ’ αυτό οι χαζοχαρούμενοί μου νεοφιλελεύθεροι, που ούτε το γέλιο ούτε το κλάμα ξέρετε... κλπ. κλπ.

Κι’ επίσης:

Είμαι κατά των ναρκωτικών (τηλεόραση, μπλογκς, ηρωΐνη, κ.ά. ποικίλα αποβλακωτικά κ.τ.λ.)

Υπέρ των παραισθησιογόνων (ποίηση, έρωτας, χορός, μανιτάρια...)

___

Θα επανέλθω αυριομεθαύριο γιατί πολλά ξέχασα

Περίληψη:

Είμαι εναντίον της πατριαρχίας, των τσοπάνηδων και των καπιταλιστών.

Φωτό: Φωτογραφία γάμου, ο Τέος με την Χαρά

(οι γνωστοί άγνωστοι). 

(*) Το κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύθηκε αυθορμήτως στο facebook, σαν σήμερα, ακριβώς πριν τρία χρόνια, 3 Δεκεμβρίου 2015, γύρω στις 11 η ώρα το βράδυ.

Βεγγέρα 2/12/2018 (μέρος α΄)

Το μπλουζ του τζίπσυ

Είμαι ένας φτωχούλης γύφτος
μουρλός είμαι Τσιγγάνος (δις)
But it's alright mama
Πιο καλά από Αμερικάνος!

Λέφτερο πουλί εγώ 'μαι
αποδώ κι' εκεί πετώ (δις)
But it's alright mama
Πιο καλά από ερπετό!

Οι γκόμενες αγαπούν τον γύφτο
μα το χρήμα πιο πολύ (δις)
But it's alright mama
Εγώ είμαι ελεύθερο πουλί.



Μετά μουσικής: I dreamed with three drunk mariachis

Η παρέα: Ο Γιώργος ο Βαρέλλας, ο Βασίλης ο Γιοκούς, η Μαρία ντε Πρασό, η Εύη, η Νταίζη, ο Κομαντάντε Κόρτο ο Μεσήλιξ, η Ρόζα, η Μυρτώ, η Άντρο, ο Κάρλος ο Μπρουκ Τρουκ εξ Αρτζεντίνας, η Μαριάνθη, ο Γύφτος, τα γατιά...
1,5 λίτρο ρακή
Βότκα γαλλική σπέσιαλ (κερασμένη από τον πεθαμένο φίλο μας τον Νότη)
Ουΐσκυ
Τσίπουρο
Κρασιά
Μπινελίκια ένα σωρό
Μια χαρά.


Για την ιστορία:

- Η ιστορία του βίντεο -

Η Εύη τράβηξε ένα βιντεάκι με το κινητό, την ώρα που οι μπλουζ μπράδερς Τζωρτζ και Τεό τραγουδάγαμε το Μπλουζ του Τζιψύ. Το ανέβασε τα μεσάνυχτα στο facebook, το είδε ο Κάρλος ο Bruc Truc στην άλλη μεριά της γης, στην Αρζεντίνα, πήρε την τρουμπέτα του, τρομπόνι, σαξόφωνο τί είναι αυτό το πνευστό και βάλθηκε να παίζει μαζί με τους φίλους του στα Μελίσσια, με αποτέλεσμα αυτό σας παρουσιάζουμε εδώ.
(Το ορίτζιναλ βιντεάκι θα το δημοσιεύσουμε και αυτό εδώ ή σε άλλη ανάρτησή μας στο μπλογκ όποτε τα καταφέρουμε...)



Στη φωτό: Ο Γιώργης στη Βαρέλλα

Εδώ Θόδωρε είναι η Χρυσαλλίδα, η λεγόμενη και Βαρέλλα, το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι (υπήρξα ιδρυτικό μέλος) "περιθωριακών" στη τουριστοκρατούμενη Λεμεσό των 80s με αναρχικό περιοδικό, περιπολίες μπάτσων και απ' όλα! (13 μηνών φαντάρος εδώ)

Γ. Κυριακίδης                            

Γράψιμο, Τέχνη, Αγορά & σωβρακότης

 Τρεις γκαγκάν δοκιμές περί τέχνης

Τί νέα μάστορα;

Γ ρ ά φ ω. –  Τί το περίεργο; Συγγραφέας είμαι. Αν ήμουν ζωγράφος φέρ’ ειπείν θα ζωγράφιζα.

Τα θέματά μου:

Τοπία, απόψεις της πόλης μας ως επί το πλείστον, σκηνές δρόμου αλλά και εσωτερικά (το δωμάτιο του καλλιτέχνη, καφενεία κλπ.)

Νεκρές φύσεις

Προσωπογραφίες – μεταξύ των οποίων και πολλές οπωσδήποτε αυτοπροσωπογραφίες

- και βεβαίως: -

Γυμνά.

Η Μαρ. είναι το αγαπημένο μου μοντέλο.

Και τώρα τίθεται το ερώτημα: κατά πόσον ένα πορτραίτο φιλολογικό «μοιάζει» τον άνθρωπο;

Ενδιαφέρον ερώτημα, το οποίο έχει αλλά κι’ ακόμη απασχολεί μία σημαντική μερίδα του αναγνωστικού μας κοινού και της κριτικής…

(Στη ζωγραφική, τουναντίον, το έχουν θαρρώ απαντήσει προ πολλού…)

Εγώ βεβαίως γράφω σε «στυλ Πικασσό».

Σοφία Δατσέρη, Ο συγγραφέας,

λαδοπαστέλ σε χαρτί, 35x35, 2013

Α, ρε δόλιε μου Μόντι

Πληροφορούμαι για τα περίφημα γυμνά του Μοντιλιάνι πως κάποιο λέει από δαύτα επωλήθη 3,25 εκ. λίρες Αγγλίας, κάποιο άλλο 68,9 εκ. δολλάρια.

Τί έχω να πω γι' αυτό:

Το χρηματιστήριο της τέχνης – μια αηδία και μισή!

Άσχετοι άνθρωποι, που ούτε ένα ποτάκι δεν σε κερνάνε για ένα σου ταμπλό, που σε περιγελάνε κιόλας, κι’ όμως, αύριο-μεθαύριο οι ίδιοι ακριβώς άσχετοι ή οι απόγονοί τους δίνουν εκατομμύρια για να το αποκτήσουν... και σου κουνιόνται μάλιστα και περνιούνται για σπουδαίοι επενδυτές...

Χα!

Ουστ, ρε!

Και τί ξέρω εγώ από μπίζνες;

Εγώ... τί ξέρω;... Πώς το γράφει μωρέ ο Καρούζος: Μη με διαβάζετε ρε, αν δεν έχετ’ ιδέα τί παλαβωμάρες έκανε ο Μοντιλιάνι περασμένα μεσάνυχτα όντας τύφλα, γκολ, γκον, δαυλί στο μέθι κ.τ.λ. κ.τ.λ.

(Έτσι δεν γράφει; Έτσι γράφει! Που θα μου πείτ’ εμένα δεν ξέρω...)

Γουρούνια!

Ζαμπόν!

Ρε... ουστ, σας λέω! Κρα!

Ιδιοφυΐες του περιθωρίου

-1-

Βρίσκεις λέω πιότερη και πιο αληθινή τέχνη σ’ ένα ταπεινό κορνιζάδικο, παρά στις σικ γκαλερί του κέντρου, κάτι εκθέσεις φανταχτερές και πολύκροτες, τις μπιενάλε κι’ όλα αυτά.

Το πιστεύω, θέλω να το πιστεύω, το ξέρω πως υπάρχουν αξιοπρόσεκτοι καλλιτέχνες, που είναι ολότελα άγνωστοι στους επίσημους κύκλους· αληθινά παλαβοί, όχι απ’ αυτούς που πουλάνε τρέλλα επισήμως...

Αλλά οφείλω να πω και τούτο:

Σπανίζουν κι’ οι μπαρμπα-Τανγκύ, οι ωραίοι κορνιζάδες.

Όπως σπανίζουν κι’ οι συλλέκτες που επενδύουν στις «ιδιοφυΐες του περιθωρίου» αντί σε «ονόματα».

Κοντολογίς, αδέλφια, παλιοκατάσταση!

( Ό,τι σημειώνω για τη ζωγραφική ισχύει φυσικά και για τα γράμματα… )

-2-

Δεν έχω καταλάβει πώς την έχουν δει, πώς τη βλέπουν τη δουλειά διάφοροι συνάδελφοι εκλεκτοί. Μια τέχνη είναι κι’ η ποίηση, ταπεινή όσο και σπουδαία, όπως η τέχνη του τσαγκάρη ή όπως η τέχνη του ζωγράφου...

Εντάξει, σιγά τα ωά!

Όπως και νάχει, πάντως, αξίζει κι’ ο ποιητής το ψωμί που τρώει – δεν το αξίζει; ποιος το κρίνει άραγε αυτό;

Κατ’ εμέ, όλοι οι άνθρωποι αξίζουν ένα πιάτο φαΐ μια στέγη ένα αίσθημα.

 

Γελοιογραφία, δεν βγάζω τίνος
αλλά γουστάρω μου αρέσει πολύ με εκφράζει

Σωβρακότης ρε, σεις

Φωτογραφίες: Ο Πικασσό ως Ποπάϋ και ο Γκωγκέν κοπανώντας το αρμόνιό του.